Η επιτυχής εγκατάσταση του χιλιανού γιασεμιού αρχίζει με τη σωστή επιλογή θέσης, υποστρώματος και εποχής φύτευσης. Το φυτό χρειάζεται χώρο για να αναπτύξει βαθιές, υγιείς ρίζες και σταθερό στήριγμα για τους μακριούς βλαστούς του. Ο πολλαπλασιασμός του μπορεί να πραγματοποιηθεί κυρίως με μοσχεύματα, καταβολάδες ή διαίρεση κατάλληλων ριζωμένων τμημάτων. Η προσεκτική διαχείριση της υγρασίας και της θερμοκρασίας αυξάνει σημαντικά το ποσοστό επιτυχίας.
Προετοιμασία της θέσης και του εδάφους
Η καταλληλότερη περίοδος φύτευσης είναι η άνοιξη, όταν έχει περάσει ο κίνδυνος ισχυρού παγετού. Το έδαφος έχει τότε αρχίσει να θερμαίνεται και οι νέες ρίζες μπορούν να αναπτυχθούν πριν από τη ζέστη του καλοκαιριού. Σε περιοχές με ήπιο χειμώνα μπορεί να γίνει φύτευση και στις αρχές του φθινοπώρου. Πρέπει όμως να απομένει αρκετός χρόνος για ριζοβολία πριν από την πτώση της θερμοκρασίας.
Η θέση χρειάζεται άφθονο φως, αλλά είναι προτιμότερο να προστατεύεται από τον καυτό μεσημεριανό ήλιο στις θερμότερες περιοχές. Ένας τοίχος ή μια πέργκολα παρέχει ταυτόχρονα στήριξη και ευνοϊκό μικροκλίμα. Η απόσταση από άλλα ζωηρά αναρριχώμενα φυτά πρέπει να είναι επαρκής για να περιορίζεται ο ανταγωνισμός. Η καλή κυκλοφορία του αέρα μειώνει επίσης τον κίνδυνο μυκητολογικών ασθενειών.
Το χώμα βελτιώνεται πριν από τη φύτευση με ώριμο κομπόστ και υλικά που εξασφαλίζουν αποστράγγιση. Σε βαριά αργιλώδη εδάφη δημιουργείται ευρύτερη ζώνη βελτίωσης και όχι ένας μικρός λάκκος γεμάτος πολύ ελαφρύ μείγμα. Η απότομη διαφορά υφής μπορεί να παγιδεύσει νερό γύρω από τη ρίζα. Σε εξαιρετικά συμπαγείς θέσεις είναι προτιμότερη η υπερυψωμένη φύτευση.
Το στήριγμα εγκαθίσταται πριν ή ταυτόχρονα με το φυτό, ώστε να μην τραυματιστούν αργότερα οι ρίζες. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί μεταλλικό πλέγμα, ξύλινη πέργκολα ή σύστημα οριζόντιων συρμάτων. Η κατασκευή πρέπει να αντέχει το βάρος ώριμων βλαστών, φύλλων και νερού μετά τη βροχή. Η απόσταση από τον τοίχο χρειάζεται να επιτρέπει αερισμό και εύκολη πρόσβαση για κλάδεμα.
Περισσότερα άρθρα για αυτό το θέma
Διαδικασία φύτευσης σε έδαφος και γλάστρα
Πριν από τη φύτευση, η ριζόμπαλα ποτίζεται καλά ώστε να διατηρηθεί συμπαγής κατά την αφαίρεση από το δοχείο. Οι ρίζες εξετάζονται και όσες περιστρέφονται πυκνά γύρω από τα τοιχώματα χαλαρώνουν με προσεκτικές κινήσεις. Μαύρα, μαλακά ή δύσοσμα τμήματα αφαιρούνται με καθαρό εργαλείο. Το φυτό δεν πρέπει να μένει για πολλή ώρα εκτεθειμένο στον αέρα και στον ήλιο.
Ο λάκκος ανοίγεται πλατύτερος από τη ριζόμπαλα αλλά όχι υπερβολικά βαθύτερος. Η επιφάνεια της ρίζας τοποθετείται στο ίδιο περίπου επίπεδο με το γύρω έδαφος. Η βαθιά φύτευση κρατά υγρή τη βάση των βλαστών και αυξάνει τον κίνδυνο σήψης. Μετά την τοποθέτηση, το χώμα συμπιέζεται ήπια με τα χέρια ώστε να απομακρυνθούν μεγάλα κενά αέρα.
Ακολουθεί βαθύ πότισμα που βοηθά το χώμα να έρθει σε επαφή με τις λεπτές ρίζες. Αν το έδαφος καθιζάνει έντονα, προστίθεται μικρή ποσότητα υποστρώματος χωρίς να καλυφθεί ο λαιμός του φυτού. Τις πρώτες εβδομάδες διατηρείται σταθερή, μέτρια υγρασία. Η υπερβολική λίπανση αποφεύγεται μέχρι να εμφανιστούν σαφείς ενδείξεις νέας ανάπτυξης.
Για καλλιέργεια σε γλάστρα επιλέγεται δοχείο μόνο λίγο μεγαλύτερο από την υπάρχουσα ριζόμπαλα. Στον πυθμένα πρέπει να υπάρχουν πολλές ελεύθερες οπές και δεν χρειάζεται παχύ στρώμα χαλικιού. Το σημαντικότερο είναι ένα ομοιόμορφα πορώδες υπόστρωμα σε όλο το βάθος. Η γλάστρα στερεώνεται καλά κοντά στο στήριγμα, επειδή οι μακριοί βλαστοί λειτουργούν σαν μοχλός στον άνεμο.
Περισσότερα άρθρα για αυτό το θέma
Πολλαπλασιασμός με μοσχεύματα
Τα ημιξυλώδη μοσχεύματα λαμβάνονται συνήθως από υγιείς βλαστούς στα τέλη της άνοιξης ή μέσα στο καλοκαίρι. Επιλέγονται τμήματα χωρίς άνθη, με κανονικά μεσογονάτια διαστήματα και χωρίς συμπτώματα προσβολής. Το μήκος τους μπορεί να είναι περίπου οκτώ έως δώδεκα εκατοστά. Η τομή γίνεται ακριβώς κάτω από έναν κόμβο με καθαρό και κοφτερό εργαλείο.
Τα κατώτερα φύλλα αφαιρούνται, ενώ τα πολύ μεγάλα ανώτερα φύλλα μπορούν να μειωθούν ελαφρά για να περιοριστεί η διαπνοή. Η βάση βυθίζεται προαιρετικά σε κατάλληλη ορμόνη ριζοβολίας. Το μόσχευμα τοποθετείται σε αποστειρωμένο, πορώδες μείγμα τύρφης ή κοκοφοίνικα με περλίτη. Το υπόστρωμα πρέπει να είναι νωπό αλλά όχι κορεσμένο με νερό.
Η υψηλή σχετική υγρασία γύρω από τα φύλλα μειώνει την αφυδάτωση πριν αναπτυχθούν νέες ρίζες. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί διαφανές κάλυμμα, το οποίο όμως ανοίγει καθημερινά για ανανέωση του αέρα. Η θερμοκρασία παραμένει ήπια και σταθερή, ενώ αποφεύγεται ο άμεσος ήλιος. Το έντονο φως μέσα από διαφανές κάλυμμα μπορεί να ανεβάσει επικίνδυνα τη θερμοκρασία σε λίγα λεπτά.
Η ριζοβολία επιβεβαιώνεται από την εμφάνιση νέας βλάστησης και από την ήπια αντίσταση όταν τραβιέται προσεκτικά το μόσχευμα. Δεν πρέπει να γίνεται συχνός έλεγχος με ξερίζωμα, επειδή οι νεαρές ρίζες σπάζουν εύκολα. Μετά τη ριζοβολία, το κάλυμμα αφαιρείται σταδιακά μέσα σε αρκετές ημέρες. Τα νεαρά φυτά μεταφυτεύονται σε μικρές ατομικές γλάστρες όταν το ριζικό τους σύστημα έχει αναπτυχθεί επαρκώς.
Καταβολάδες και φροντίδα των νεαρών φυτών
Η καταβολάδα είναι ιδιαίτερα χρήσιμη όταν υπάρχουν μακριοί, εύκαμπτοι βλαστοί κοντά στην επιφάνεια του χώματος. Ένα τμήμα του βλαστού λυγίζει και στερεώνεται σε δεύτερη γλάστρα ή σε σημείο του εδάφους. Η περιοχή που θα καλυφθεί μπορεί να χαραχθεί πολύ ελαφρά κάτω από έναν κόμβο. Η κορυφή αφήνεται ελεύθερη και κατευθύνεται προς τα πάνω.
Το σημείο της καταβολάδας καλύπτεται με πορώδες χώμα και διατηρείται σταθερά νωπό. Επειδή ο βλαστός παραμένει ενωμένος με το μητρικό φυτό, συνεχίζει να λαμβάνει νερό και θρεπτικά στοιχεία. Αυτό μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο αφυδάτωσης σε σύγκριση με τα μοσχεύματα. Η ριζοβολία μπορεί να χρειαστεί αρκετές εβδομάδες ή και περισσότερο, ανάλογα με τη θερμοκρασία.
Όταν σχηματιστεί ισχυρό ριζικό σύστημα, ο νέος βλαστός κόβεται ανάμεσα στη μητρική ρίζα και στο ριζωμένο τμήμα. Η αποκοπή γίνεται σε δροσερή ημέρα και ακολουθεί προσεκτικό πότισμα. Το νεαρό φυτό παραμένει για λίγο σε προστατευμένη θέση μέχρι να προσαρμοστεί στην ανεξάρτητη ανάπτυξη. Η άμεση έκθεση σε έντονο ήλιο μετά τον διαχωρισμό μπορεί να προκαλέσει προσωρινό μαρασμό.
Τα νεαρά φυτά χρειάζονται ήπια θρέψη και προσεκτική διαχείριση του νερού. Οι μικρές ρίζες είναι ευαίσθητες τόσο στην ξηρασία όσο και στη συγκέντρωση αλάτων. Η πρώτη διαμόρφωση μπορεί να αρχίσει όταν αναπτυχθούν αρκετοί υγιείς κόμβοι. Με ελαφρύ κορυφολόγημα ενθαρρύνεται η διακλάδωση και δημιουργείται πιο πυκνό, ισορροπημένο φυτό.