Κλάδεμα και περιορισμός της χιλιανής αραουκάριας
Η χιλιανή αραουκάρια διαθέτει αυστηρά οργανωμένη φυσική κόμη και χρειάζεται ελάχιστο κλάδεμα. Οι λανθασμένες τομές, ιδιαίτερα στην κεντρική κορυφή ή σε υγιείς κύριους κλάδους, μπορεί να αλλοιώσουν μόνιμα τη μορφή του δέντρου. Το κλάδεμα περιορίζεται κυρίως στην αφαίρεση πλήρως νεκρών, σπασμένων ή επικίνδυνων τμημάτων. Η επιλογή κατάλληλης θέσης από την αρχή είναι πολύ σημαντικότερη από οποιαδήποτε μελλοντική προσπάθεια περιορισμού του μεγέθους.
Πότε και γιατί γίνεται κλάδεμα
Η βασική ένδειξη για κλάδεμα είναι η παρουσία νεκρού ή σπασμένου κλαδιού. Ένα πλήρως ξερό τμήμα δεν επανέρχεται και μπορεί να αφαιρεθεί για λόγους ασφάλειας και υγιεινής. Η τομή πρέπει να γίνεται όταν η κατάσταση του ξύλου είναι ξεκάθαρη. Μετά από παγετό είναι προτιμότερο να περιμένεις μέχρι την άνοιξη, ώστε να φανεί ποια σημεία παραμένουν ζωντανά.
Τα κλαδιά που έχουν σπάσει από χιόνι ή άνεμο αφαιρούνται καθαρά για να μην παραμένουν σχισμένοι ιστοί. Οι ακανόνιστες πληγές συγκρατούν υγρασία και επουλώνονται δυσκολότερα. Αν το σπάσιμο βρίσκεται κοντά στον κορμό ή αφορά μεγάλο κλαδί, χρειάζεται εξειδικευμένος χειρισμός. Η ασφάλεια είναι ιδιαίτερα σημαντική λόγω του βάρους και των αιχμηρών φύλλων.
Το αισθητικό κλάδεμα υγιών κλαδιών δεν συνιστάται. Το δέντρο σχηματίζει φυσικά συμμετρικούς ορόφους και κάθε αφαίρεση δημιουργεί εμφανές κενό. Οι γυμνές περιοχές στο παλιό ξύλο συνήθως δεν γεμίζουν με νέα βλάστηση. Η προσπάθεια διαμόρφωσης μπορεί επομένως να οδηγήσει σε μόνιμα άνιση κόμη.
Η καλύτερη περίοδος για περιορισμένες τομές είναι συνήθως μια ξηρή ημέρα στα τέλη της άνοιξης ή στις αρχές του καλοκαιριού. Το δέντρο βρίσκεται τότε σε ενεργή λειτουργία και οι πληγές αρχίζουν να επουλώνονται. Αποφεύγονται οι τομές σε πολύ υγρό καιρό, σε καύσωνα ή λίγο πριν από ισχυρό παγετό. Οι μεγάλες παρεμβάσεις απαιτούν αξιολόγηση από ειδικό δενδροκόμο.
Περισσότερα άρθρα για αυτό το θέma
Ασφαλής τεχνική και προστασία της φυσικής μορφής
Τα εργαλεία πρέπει να είναι κοφτερά, καθαρά και κατάλληλα για τη διάμετρο του κλαδιού. Μια καθαρή τομή προκαλεί μικρότερη σύνθλιψη των ιστών και επουλώνεται αποτελεσματικότερα. Τα γάντια, τα προστατευτικά γυαλιά και τα ανθεκτικά ρούχα είναι απαραίτητα λόγω των αιχμηρών φύλλων. Οι εργασίες σε ύψος δεν πρέπει να γίνονται με ασταθή σκάλα ή χωρίς κατάλληλη εμπειρία.
Το κλαδί κόβεται λίγο έξω από τον φυσικό δακτύλιο σύνδεσης με τον κορμό. Δεν αφήνεται μακρύ κούτσουρο, αλλά ούτε κόβεται βαθιά μέσα στον κορμό. Στα μεγάλα κλαδιά χρησιμοποιείται τεχνική διαδοχικών τομών, ώστε το βάρος να μην σχίσει τον φλοιό. Η τελική τομή γίνεται μόνο αφού έχει αφαιρεθεί το κύριο φορτίο.
Η κεντρική κορυφή δεν πρέπει να κόβεται για να μειωθεί το ύψος. Η απώλειά της προκαλεί ανάπτυξη πολλών ανταγωνιστικών κορυφών και παραμόρφωση της φυσικής αρχιτεκτονικής. Η επιλογή μίας νέας κορυφής είναι δύσκολη και το αποτέλεσμα σπάνια γίνεται πλήρως συμμετρικό. Αν το δέντρο προβλέπεται να ξεπεράσει τον διαθέσιμο χώρο, η θέση είναι εξαρχής ακατάλληλη.
Οι κύριοι οριζόντιοι κλάδοι επίσης δεν πρέπει να κονταίνονται στη μέση. Οι τομές στο παλιό ξύλο δεν παράγουν πάντοτε νέους βλαστούς και αφήνουν γυμνές άκρες. Αν ένα ολόκληρο κλαδί είναι νεκρό, αφαιρείται από τη βάση του με σωστή τεχνική. Η μερική περικοπή υγιούς κλαδιού για εξοικονόμηση χώρου δίνει συνήθως κακό αισθητικό και βιολογικό αποτέλεσμα.
Περισσότερα άρθρα για αυτό το θέma
Αντιμετώπιση υπερμεγέθους ή τραυματισμένου δέντρου
Ένα δέντρο που έχει γίνει πολύ μεγάλο για τον χώρο δεν μπορεί να διατηρηθεί μόνιμα μικρό με κορυφολόγημα. Οι επαναλαμβανόμενες βαριές τομές δημιουργούν αδύναμους βλαστούς, μεγάλες πληγές και ασταθή δομή. Η φυσική μορφή χάνεται και αυξάνεται ο κίνδυνος μελλοντικών θραύσεων. Σε τέτοια περίπτωση χρειάζεται αξιολόγηση της ασφάλειας και των διαθέσιμων μακροχρόνιων επιλογών.
Η μεταφύτευση μεγάλου δέντρου είναι σύνθετη και συχνά αποτυγχάνει λόγω του ευαίσθητου ριζικού συστήματος. Απαιτεί μεγάλο όγκο ριζόμπαλας, ειδικό εξοπλισμό και προετοιμασία αρκετό χρόνο πριν από τη μετακίνηση. Η διαδικασία έχει νόημα μόνο για σχετικά νεαρά δείγματα και υπό επαγγελματική επίβλεψη. Η έγκαιρη επιλογή κατάλληλης θέσης παραμένει η ασφαλέστερη λύση.
Αν τραυματιστεί η κορυφή, δεν πρέπει να κοπούν αμέσως όλοι οι γειτονικοί βλαστοί. Παρακολουθείται ποιος βλαστός αναλαμβάνει φυσικά κατακόρυφη ανάπτυξη. Ένας κατάλληλος νέος άξονας μπορεί να δεθεί χαλαρά σε στήριγμα, χωρίς να πιέζεται ή να τραυματίζεται. Οι ανταγωνιστικοί βλαστοί αφαιρούνται μόνο σταδιακά και με προσεκτικό σχεδιασμό.
Μετά από σοβαρό κλάδεμα ή ζημιά, η φροντίδα επικεντρώνεται στη σταθερή υγρασία και στην αποφυγή πρόσθετου στρες. Η έντονη λίπανση δεν επιταχύνει την επούλωση και μπορεί να προκαλέσει αδύναμη νέα βλάστηση. Οι τομές παρακολουθούνται για αποχρωματισμό, εκροή ρητίνης ή προοδευτική νέκρωση. Η χιλιανή αραουκάρια διατηρείται καλύτερα όταν οι παρεμβάσεις είναι σπάνιες, στοχευμένες και απολύτως αναγκαίες.