Mbjellja e saktë e kësaj luleje është hapi i parë dhe më kritik për të garantuar që ajo të zërë rrënjë dhe të zhvillohet mirë. Ky proces kërkon një përgatitje të kujdesshme të terrenit, pasi gabimet e bëra në fillim janë të vështira për t’u korrigjuar më vonë. Shumëzimi i kësaj bime mund të bëhet në disa mënyra, secila me avantazhet dhe sfidat e veta për kopshtarin. Duke zotëruar këto teknika, ju mund të zgjeroni kopshtin tuaj ose të ndani bukurinë e kësaj luleje me miqtë dhe të afërmit tuaj.
Përgatitja e vendit dhe mbjellja
Përpara se të filloni mbjelljen, është e rëndësishme të zgjidhni një ditë me vranësira ose pasdite vonë për të shmangur stresin e diellit. Gropat e mbjelljes duhet të jenë dy herë më të gjera se masa e rrënjëve të bimës që po mbillni. Kjo i jep mundësi rrënjëve të reja të depërtojnë lehtësisht në tokën e punuar rishtas rreth tyre. Shtimi i një sasie të vogël plehu të dekompozuar mirë në fund të gropës mund të jetë shumë i dobishëm.
Gjatë vendosjes së bimës në gropë, sigurohuni që niveli i dherit të mbetet i njëjtë me atë që ishte në vazo. Mbjellja shumë e thellë mund të shkaktojë kalbjen e kërcellit, ndërsa shumë e lartë mund të thajë rrënjët sipërfaqësore. Pasi ta keni vendosur, shtypni lehtë dhenë rreth saj me duar për të hequr xhepat e ajrit që mund të ekzistojnë. Ky kontakt i mirë midis tokës dhe rrënjës është thelbësor për thithjen e menjëhershme të ujit.
Ujitja e parë menjëherë pas mbjelljes duhet të jetë e bollshme për të ndihmuar tokën të stabilizohet rreth bimës. Mos u tregoni kursimtar me ujin në këtë fazë, por sigurohuni që ai të mos mbetet i pashfrytëzuar në sipërfaqe. Gjatë javëve të para, vëzhgoni me kujdes nëse bima tregon shenja vyshkjeje, gjë që mund të tregojë nevojën për më shumë ujë. Stabiliteti i lagështisë në këtë periudhë fillestare është jetik për mbijetesën e asterit tuaj.
Nëse jeni duke mbjellë disa ekzemplarë, mbani parasysh rritjen e tyre të ardhshme për të shmangur mbipopullimin. Një planifikim i mirë vizual do t’ju lejojë të shihni se si do të duket kopshti pas dy apo tre vitesh. Lënia e hapësirës së duhur lejon që çdo bimë të marrë sasinë e nevojshme të dritës dhe lëndëve ushqyese. Mbjellja e asterit është një investim në të ardhmen estetike të ambientit tuaj të jashtëm.
Më shumë artikuj mbi këtë temë
Shumëzimi me anë të ndarjes
Ndarja e shkurres është mënyra më e shpejtë dhe më e besueshme për të marrë bimë të reja që janë identike me prindin. Kjo procedurë bëhet më së miri çdo dy ose tre vjet, kur bima ka krijuar një masë të mjaftueshme rrënjore. Koha ideale për këtë është pranvera e hershme, sapo të shihni shenjat e para të rritjes së re. Ju duhet të përdorni një lopatë të mprehtë për të nxjerrë të gjithë masën e rrënjëve pa i dëmtuar ato shumë.
Pasi bima të jetë jashtë tokës, shkundni dhenë e tepërt për të parë strukturën e rrënjëve dhe nyjet e rritjes. Ju mund ta ndani shkurren në disa pjesë me duar ose me një thikë të pastër kopshtarie nëse është shumë e ngjeshur. Çdo pjesë e re duhet të ketë të paktën dy ose tre filiza të shëndetshëm dhe një sistem rrënjor funksional. Pjesët e vjetra dhe të thara nga qendra e shkurres duhet të hidhen për të promovuar rritjen e re.
Mbjellja e pjesëve të ndara duhet të bëhet menjëherë për të parandaluar tharjen e rrënjëve delikate nga ajri. Trajtojini këto bimë të reja me të njëjtin kujdes siç do të trajtonit një bimë të blerë në dyqan. Ato do të kenë nevojë për pak kohë që të përshtaten në vendin e tyre të ri përpara se të fillojnë të lulëzojnë. Ky proces i rregullt i ndarjes jo vetëm që ju jep bimë të reja, por edhe rinojnë bimën ekzistuese.
Ky lloj shumëzimi garanton që ju do të keni të njëjtën ngjyrë dhe madhësi lulesh si bima origjinale. Është një teknikë ekonomike dhe efektive që çdo kopshtar duhet ta mësojë për të menaxhuar kopshtin e tij. Ndarja ndihmon gjithashtu në parandalimin e dobësimit të bimës që ndodh kur ajo bëhet shumë e madhe për hapësirën e saj. Suksesi me ndarjen vjen nga lëvizjet e sigurta dhe kujdesi i menjëhershëm pasues.
Më shumë artikuj mbi këtë temë
Shumëzimi me fara
Rritja e asterit të alpeve nga farat kërkon pak më shumë durim, por ofron një kënaqësi të madhe për kopshtarin. Farat mund të mblidhen nga lulet tuaja të thara në fund të sezonit ose të blihen nga burime të besueshme. Nëse i mblidhni vetë, sigurohuni që ato të jenë plotësisht të pjekura dhe të thara përpara se t’i ruani. Ruajtja e tyre në një vend të freskët dhe të thatë gjatë dimrit është thelbësore për të ruajtur aftësinë e tyre për të mbirë.
Mbjellja e farave mund të bëhet në ambiente të mbyllura rreth gjashtë deri në tetë javë përpara ngricave të fundit. Përdorni një dherë të lehtë dhe të hollë që lejon filizat e vegjël të dalin pa vështirësi në sipërfaqe. Mbulojini farat vetëm me një shtresë shumë të hollë dheri, pasi ato kanë nevojë për pak dritë për të filluar procesin. Mbajtja e tokës vazhdimisht të lagësht, por jo të mbytur me ujë, është sekreti i suksesit në këtë fazë.
Pasi filizat të kenë krijuar dy ose tre gjethe të vërteta, ata mund të transferohen në saksi më të mëdha për t’u forcuar. Është e rëndësishme t’i mësoni ata gradualisht me kushtet e jashtme përpara mbjelljes përfundimtare në kopsht. Ky proces, i njohur si kalitje, parandalon shokun termik që mund t’i vrasë bimët e reja dhe të brishta. Një fillim i ngadaltë siguron që bima të ketë një strukturë të fortë për jetën e saj të gjatë.
Shumëzimi me fara mund të rezultojë në variacione të lehta të ngjyrave, gjë që mund të sjellë surpriza të bukura në kopsht. Ky diversitet gjenetik është i mirë për shëndetin e përgjithshëm të bimëve tuaja në terma afatgjatë. Megjithëse mund të duhet një vit ose dy që këto bimë të lulëzojnë plotësisht, pritja ia vlen për shkak të sasisë së madhe të bimëve që mund të prodhoni. Eksperimentimi me farat është një mënyrë e shkëlqyer për të kuptuar më mirë ciklin e jetës natyrore.
Kujdesi pas shumëzimit dhe stabilizimi
Pasi bimët e reja të jenë vendosur në kopsht, periudha e parë e adaptimit është kritika për suksesin afatgjatë. Ju duhet të monitoroni rritjen e tyre çdo ditë për të dalluar çdo shenjë stresi apo mungese lëndësh. Mbrojtja nga dielli i fortë i mesditës gjatë ditëve të para mund t’u japë atyre shansin që të forcojnë rrënjët. Një mbulim i përkohshëm me një rrjetë hijeje mund të jetë një investim i mençur për bimët e reja.
Gjatë kësaj kohe, shmangni plehërimin e rëndë, pasi rrënjët e reja mund të digjen nga përqendrimi i lartë i kripërave. Fokusohuni te ujitja e rregullt dhe mbajtja e tokës të freskët rreth bazës së bimës. Mulçirimi i lehtë mund të ndihmojë në ruajtjen e lagështisë pa bllokuar ajrin që u nevojitet rrënjëve për të marrë frymë. Çdo ndërhyrje duhet të jetë delikate dhe e menduar mirë për të mos shqetësuar procesin e stabilizimit.
Nëse vëreni se disa nga bimët e reja nuk po zhvillohen si duhet, mos hezitoni t’i zhvendosni nëse është e nevojshme. Ndonjëherë një ndryshim i vogël në mikroklime mund të bëjë një diferencë të madhe për shëndetin e bimës. Kopshtaria është një proces i vazhdueshëm mësimi dhe përshtatjeje me nevojat e gjallesave që keni nën kujdes. Suksesi vjen nga durimi dhe aftësia për të dëgjuar mesazhet e heshtura që bimët na dërgojnë.
Kur asteri i alpeve të stabilizohet plotësisht, ai do të fillojë të përhapet natyrshëm dhe të formojë një qilim të dendur. Kjo është shenja që puna juaj e mbjelljes dhe shumëzimit ka qenë e suksesshme dhe bima është e lumtur. Shijoni pamjen e luleve tuaja të reja dhe ndjehu krenar për kontributin tuaj në bukurinë e kopshtit. Mbjellja e asterit është një akt shprese që do të shpërblehet me çdo sezon të ri lulëzimi.