Krasitja është ndoshta ndërhyrja më e rëndësishme teknike që garanton pamjen dekorative të kësaj shkurreje vit pas viti. Pa krasitje të rregullt, degët e vjetra humbasin ngjyrën e tyre të kuqe dhe bëhen gri ose kafe, duke humbur efektin e tyre dimëror. Kjo procedurë stimulon rritjen e degëve të reja, të cilat janë ato që mbajnë ngjyrën më të gjallë dhe gjethet më të bukura. Për një kopshtar profesionist, gërshërët e krasitjes janë mjeti kryesor për të “pikturuar” këtë bimë në peizazh.
Koha ideale për krasitjen kryesore është fundi i dimrit ose fillimi i pranverës, përpara se të hapen sythet e parë. Në këtë periudhë, ju mund të shihni qartë strukturën e bimës dhe të merrni vendime të sakta për prerjet. Prerja e hershme lejon që bima t’i drejtojë të gjitha energjitë e pranverës drejt prodhimit të kërcejve të rinj dhe të fuqishëm. Gjithashtu, plagët e prerjes shërohen shpejt me rritjen e temperaturave dhe qarkullimin e lëngjeve bimore.
Ekzistojnë dy strategji kryesore: krasitja totale ose ajo selektive, varësisht nga mosha e bimës dhe qëllimi juaj. Krasitja totale (coppicing) përfshin prerjen e të gjithë kërcejve deri në 10-15 centimetra mbi nivelin e tokës çdo dy ose tre vjet. Kjo metodë rezulton në një shpërthim degësh të reja dhe shumë të kuqe që rriten me shpejtësi gjatë verës. Është një teknikë radikale, por shumë efektive për të mbajtur bimën të re dhe me ngjyra intensive.
Teknikat e krasitjes selektive
Për bimët që dëshironi t’i mbani më të larta ose si pjesë e një gardhi, krasitja selektive është rruga më e duhur. Në këtë rast, ju duhet të hiqni rreth një të tretën e degëve më të vjetra dhe më të zbehta çdo vit. Pritini këto degë deri në bazë për të inkurajuar rritjen e kërcejve të rinj nga qendra e bimës. Kjo metodë siguron që bima të mbajë lartësinë e saj, por të ketë gjithmonë një furnizim të freskët me degë shumëngjyrëshe.
Gjatë procesit, hiqni gjithmonë degët e dëmtuara, të sëmura ose ato që rriten në drejtime të padëshiruara. Degët që kryqëzohen duhet të hollohen për të lehtësuar depërtimin e dritës dhe ajrit në brendësi të shkurres. Prerja duhet të bëhet gjithmonë pak mbi një syth që është i drejtuar nga jashtë bimës. Kjo do të sigurojë që degët e reja të rriten në drejtimin e duhur, duke ruajtur formën e hapur dhe elegante të shkurres.
Më shumë artikuj mbi këtë temë
Veglat dhe higjiena gjatë prerjes
Përdorimi i veglave të mprehta është i domosdoshëm për të bërë prerje të pastra që nuk grisin indet e lëvores. Prerjet e grisura ose të shtypura janë vatra të mundshme për infeksione kërpudhore dhe dëmtues. Gërshërët e llojit “bypass” janë më të përshtatshmet për këtë bimë, pasi ato presin si gërshërë letre pa shtypur degën. Për degët më të trasha në bazë, mund t’ju nevojiten gërshërë me doreza të gjata ose një sharrë e vogël kopshti.
Mos harroni t’i dezinfektoni veglat tuaja me alkool përpara se të filloni punën dhe midis bimëve të ndryshme. Kjo parandalon transferimin e sëmundjeve që mund të mos jenë ende të dukshme me sy të lirë. Pas krasitjes, mbledhja dhe largimi i mbetjeve bimore nga kopshti ndihmon në mbajtjen e një mjedisi të pastër dhe të shëndetshëm. Krasitja është një akt kujdesi që, kur bëhet me saktësi, tregon respektin tuaj për rritjen dhe jetëgjatësinë e bimës.
