Dimërimi i shkurreve të bukurisë në kopsht

Shkurret e bukurisë janë mjaft të qëndrueshme ndaj të ftohtit, por dimërimi i suksesshëm varet nga përgatitja e mirë gjatë gjithë sezonit. Një bimë e ushqyer me maturi, e ujitur drejt dhe e krasitur në kohën e duhur hyn në dimër më e fortë. Problemet dimërore shfaqen më shpesh te fidanët e rinj, te bimët në vazo dhe te ato që rriten në vende shumë të ekspozuara. Kujdesi i zgjuar nuk e tepron me mbrojtjen, por ndihmon bimën të kalojë të ftohtin pa stres të panevojshëm.

Përgatitja para ngricave

Përgatitja për dimër fillon që në fund të verës. Plehërimi i fortë me azot duhet të ndalet, sepse nxit lastarë të butë që nuk piqen para të ftohtit. Degët e papjekura dëmtohen më lehtë nga ngricat. Ushqimi organik i moderuar në pranverë është shumë më i përshtatshëm.

Në vjeshtë, ujitja duhet të vazhdojë nëse moti është i thatë. Bima nuk duhet të hyjë në dimër me tokë të tharë thellë. Rrënjët aktive kanë nevojë për lagështi të moderuar edhe kur rritja mbi tokë ngadalësohet. Ujitja para ngricave të forta mund të jetë e dobishme në vjeshta të thata.

Pastrimi i bazës së bimës është pjesë e higjienës dimërore. Gjethet e sëmura, degët e thyera dhe mbetjet e dyshimta duhen larguar. Kjo ul mundësinë që patogjenët të kalojnë dimrin pranë bimës. Materiali i shëndetshëm mund të kompostohet, ndërsa ai i infektuar trajtohet me kujdes.

Krasitja e fortë në vjeshtë nuk rekomandohet. Prerjet e mëdha para dimrit mund të mbeten të ndjeshme ndaj dëmtimit. Më mirë është të hiqen vetëm degët e thyera, të thata ose të rrezikshme. Krasitja kryesore kryhet pas lulëzimit në sezonin e ngrohtë.

Mbrojtja e rrënjëve dhe bazës së bimës

Mulçi është mbrojtja më e rëndësishme për rrënjët gjatë dimrit. Një shtresë organike ndihmon në stabilizimin e temperaturës së tokës. Ajo ul ngrirjen dhe shkrirjen e përsëritur, që mund të dëmtojë rrënjët e cekëta. Kjo është veçanërisht e dobishme për bimët e reja.

Materialet e përshtatshme për mbrojtje janë gjethet e thata, kompostoja e pjekur, kashta e pastër dhe lëvorja e copëtuar. Shtresa duhet të vendoset pas ftohjes së tokës, jo shumë herët në mot të ngrohtë. Nëse vendoset tepër herët, mund të krijojë strehë për brejtës ose të mbajë lagështi të tepërt. Balanca është më e rëndësishme se trashësia e madhe.

Mulçi nuk duhet të grumbullohet direkt mbi qafën e bimës. Kontakti i vazhdueshëm me lagështi mund të dëmtojë lëvoren në bazë. Një hapësirë e vogël e lirë rreth kërcellit është praktikë e sigurt. Rrënjët mbrohen mirë edhe pa mbuluar vetë bazën.

Në zona me ngrica të forta dhe erëra të thata, mund të shtohet mbrojtje e përkohshme. Degët e bredhit ose një mbulesë ajrosëse mund të ulin humbjen e lagështisë. Materialet plastike të mbyllura nuk janë të përshtatshme, sepse krijojnë kondensim. Bima duhet të marrë ajër edhe kur është e mbrojtur.

Dimërimi i bimëve në vazo

Shkurret e bukurisë në vazo janë më të ndjeshme se ato në tokë. Rrënjët në enë ekspozohen më shumë ndaj ngrirjes, sepse nuk mbrohen nga masa e madhe e tokës së kopshtit. Për këtë arsye, vazoja duhet vendosur në një vend të mbrojtur. Një mur i ndriçuar dhe i qetë nga era mund të bëjë dallim të madh.

Ena duhet të ketë kullim shumë të mirë. Uji i ndenjur në dimër mund të ngrijë dhe të dëmtojë rrënjët. Vrimat e kullimit kontrollohen para sezonit të ftohtë. Nëse vazoja qëndron mbi sipërfaqe të ftohtë, ngritja mbi këmbëza ndihmon largimin e ujit.

Mbështjellja e vazos me material izolues mbron topthin e rrënjëve. Mund të përdoren jute, rrogoz kashte ose materiale të posaçme kopshtarie. Pjesa e sipërme e substratit mbulohet me mulç të lehtë. Bima vetë nuk duhet të mbështillet hermetikisht.

Edhe në dimër, bimët në vazo mund të kenë nevojë për ujë. Në ditë pa ngricë, substrati kontrollohet dhe ujitet lehtë nëse është tharë. Shumë dëmtime dimërore në vazo shkaktohen nga tharja, jo vetëm nga i ftohti. Ujitja duhet të jetë e matur, sepse metabolizmi i bimës është i ngadalësuar.

Rikuperimi pas dimrit

Në pranverë, bima duhet kontrolluar me kujdes për dëmtime. Majat e thara, degët e nxira dhe pjesët e thyera hiqen me prerje të pastër. Nuk duhet nxituar shumë herët, sepse disa degë që duken të thata mund të çelin më vonë. Vëzhgimi për disa javë ndihmon në vendim më të saktë.

Mulçi dimëror mund të rregullohet kur toka fillon të ngrohet. Një pjesë e tij mund të lihet si mbrojtje kundër tharjes pranverore. Nëse shtresa është shumë e trashë ose e lagësht, ajo hollohet. Ajrosja e bazës së bimës është e rëndësishme në fillim të sezonit.

Plehërimi i parë pas dimrit duhet të jetë i butë. Kompostoja e pjekur është zgjedhje e sigurt për të nxitur rritjen pa e sforcuar bimën. Plehrat e forta nuk duhen përdorur menjëherë pas dëmtimit dimëror. Bima duhet të rikthejë gradualisht aktivitetin.

Nëse dimri ka shkaktuar dëmtime të mëdha, rinovimi bëhet me durim. Shkurret e bukurisë kanë aftësi të mira rigjeneruese kur rrënjët janë të shëndetshme. Krasitja e kujdesshme dhe kujdesi i balancuar mund ta rikthejnë formën brenda sezonit. Më e rëndësishmja është të mos shtohen strese të reja me ujitje ose plehërim të gabuar.