Mbjellja dhe shumimi i lizinës me lule në formë kupe

Mbjellja e lizinës me lule në formë kupe kërkon më shumë vëmendje te përgatitja e tokës sesa te vetë procesi i vendosjes së bimës në vend. Një shtrat i pasur, i freskët dhe i ajrosur i jep rrënjëve nisjen më të mirë. Shumimi është gjithashtu i mundshëm me metoda praktike, sidomos përmes ndarjes së tufës dhe rrënjëzimit të lastarëve. Me teknikë të kujdesshme, bima përshtatet shpejt dhe krijon rritje të dendur pa humbur karakterin dekorativ.

Përgatitja e tokës para mbjelljes

Para mbjelljes, toka duhet pastruar nga barërat e këqija dhe rrënjët konkurruese. Lizina me lule në formë kupe nuk e pëlqen konkurrencën e fortë në fazën e parë të vendosjes. Një shtrat i pastër u jep rrënjëve mundësi të përhapen pa pengesa. Kjo është veçanërisht e rëndësishme kur mbillet në bordura ose pranë bimëve më energjike.

Toka duhet punuar në thellësi të moderuar, pa e kthyer në pluhur të imët. Struktura e mirë është ajo që mban lagështi, por lejon ajrin të qarkullojë. Komposti i pjekur mund të përzihet në shtresën e sipërme për të rritur pjellorinë. Nëse toka është shumë e rëndë, duhen shtuar materiale që përmirësojnë kullimin.

Në vazo, përgatitja nis me zgjedhjen e enës së duhur. Ena duhet të ketë vrima të mjaftueshme kullimi dhe hapësirë për zgjerimin e rrënjëve. Një substrat cilësor për bimë lulëzuese është bazë e mirë, por mund të përmirësohet me kompost të imët. Në vazo të vogla, duhet shmangur përzierja shumë e rëndë që mban ujë për një kohë të gjatë.

Para vendosjes së bimës, rrënjët duhet kontrolluar me kujdes. Nëse janë të ngjeshura në formën e vazos, mund të lirohen lehtë me gishta. Kjo i ndihmon të hyjnë më shpejt në tokën e re. Rrënjët e kalbura, të errëta ose me erë të pakëndshme duhen hequr para mbjelljes.

Teknika e mbjelljes në kopsht dhe në vazo

Vrima e mbjelljes duhet të jetë pak më e gjerë se topi rrënjor. Thellësia duhet të jetë e njëjtë me atë të rritjes së mëparshme në vazo. Mbjellja shumë e thellë mund të shkaktojë kalbëzim në bazën e lastarëve. Mbjellja shumë e cekët, nga ana tjetër, i ekspozon rrënjët ndaj tharjes.

Pas vendosjes së bimës, toka mbushet rreth rrënjëve dhe shtypet shumë lehtë. Qëllimi nuk është ngjeshja, por largimi i xhepave të mëdhenj të ajrit. Ujitja pas mbjelljes është e domosdoshme, sepse ndihmon kontaktin mes rrënjëve dhe tokës. Uji duhet të depërtojë ngadalë dhe të mos rrëshqasë vetëm në sipërfaqe.

Në mbjellje grupore, distanca mes bimëve duhet të përshtatet me qëllimin dekorativ. Për një mbulim më të shpejtë, mund të përdoret distancë më e afërt, por jo aq e dendur sa të bllokojë ajrosjen. Në kompozime të përziera, duhet llogaritur edhe rritja e bimëve fqinje. Lizina ka nevojë për dritë dhe hapësirë që të ruajë formën e bukur.

Në vazo, bima vendoset zakonisht pranë skajit kur synohet efekt varës. Në qendër mund të kombinohet me bimë më të larta, por duhet shmangur hija e tepërt. Substrati ujitet mirë pas mbjelljes dhe kontrollohet pas disa orësh. Nëse toka ulet shumë, shtohet pak substrat pa mbuluar qafën e bimës.

Shumimi me ndarje dhe lastarë

Ndarja e tufës është një nga mënyrat më të sigurta për shumimin e kësaj bime. Ajo bëhet më mirë në pranverë ose në fillim të vjeshtës, kur temperaturat janë të buta. Bima nxirret me kujdes nga toka dhe ndahet në pjesë që kanë rrënjë të shëndetshme dhe lastarë aktivë. Çdo pjesë duhet të jetë mjaftueshëm e fortë për të nisur rritje të pavarur.

Pas ndarjes, pjesët e reja mbillen menjëherë në tokë të përgatitur. Vonesa e gjatë mund të thajë rrënjët e holla dhe të dobësojë nisjen. Ujitja e parë duhet të jetë e bollshme, por pa krijuar pellgje. Për disa javë, toka mbahet e freskët derisa bima të japë shenja rritjeje.

Shumimi me lastarë mund të bëhet duke zgjedhur pjesë të shëndetshme dhe jo shumë të buta. Lastarët priten me mjet të pastër dhe vendosen në substrat të lehtë e të lagësht. Lagështia duhet të jetë e qëndrueshme, por ajrosja po aq e rëndësishme. Mbulesa plastike mund të ndihmojë, por duhet hapur rregullisht për të shmangur mykun.

Kur lastarët rrënjëzohen, ata nuk duhet zhvendosur menjëherë në kushte të ashpra. Aklimatizimi gradual është thelbësor për të shmangur venitjen. Fillimisht mbahen në dritë të filtruar dhe ujiten me kujdes. Vetëm pasi të kenë krijuar rrënjë të mjaftueshme, mund të mbillen në vendin përfundimtar.

Kujdesi pas mbjelljes dhe gabimet e zakonshme

Javët e para pas mbjelljes përcaktojnë shumë nga suksesi i mëvonshëm. Toka duhet mbajtur njëtrajtësisht e freskët, sepse rrënjët ende nuk janë përhapur plotësisht. Tharja e fortë në këtë periudhë mund të shkaktojë ndalim rritjeje. Nga ana tjetër, ujitja e tepruar mund të dëmtojë rrënjët e reja.

Një gabim i zakonshëm është plehërimi i fortë menjëherë pas mbjelljes. Rrënjët e sapovendosura janë të ndjeshme ndaj kripërave të larta minerale. Më mirë është të përdoret tokë e pasur me kompost dhe të pritet derisa bima të nisë rritje aktive. Plehu i lëngshëm mund të jepet më vonë në dozë të ulët.

Një tjetër gabim është mbjellja në vend shumë të errët. Në hije të thellë, bima zgjatet, humb dendësinë dhe lulëzon më dobët. Drita e filtruar ose dielli i butë janë shumë më të përshtatshme. Kur shenjat e zgjatjes shfaqen herët, zhvendosja në një vend më të ndritshëm jep përmirësim të dukshëm.

Pas mbjelljes, sipërfaqja mund të mbulohet me një shtresë të hollë mulçi organik. Mulçi ruan lagështinë dhe mban temperaturën më të qëndrueshme. Ai nuk duhet vendosur drejtpërdrejt mbi bazën e lastarëve, sepse mund të mbajë lagështi të tepërt. Një distancë e vogël rreth qafës së bimës e mbron nga kalbëzimi.