Η φύτευση της κρεμοκλαδούς ιτιάς πρέπει να γίνεται με προσοχή, επειδή η τελική μορφή της εξαρτάται πολύ από την αρχική εγκατάσταση. Το φυτό συνήθως διατίθεται εμβολιασμένο σε κορμό, άρα το ύψος του κορμού παραμένει σχεδόν σταθερό και η κόμη αναπτύσσεται από το σημείο εμβολιασμού. Η σωστή επιλογή φυτού, θέσης και εποχής μειώνει το μεταφυτευτικό στρες. Ο πολλαπλασιασμός του χρειάζεται τεχνική γνώση, γιατί η διακοσμητική μορφή δεν αναπαράγεται αξιόπιστα με απλό σπόρο.

Επιλογή φυτού και κατάλληλη εποχή

Η καλύτερη εποχή για φύτευση είναι το φθινόπωρο ή η αρχή της άνοιξης. Το έδαφος τότε έχει αρκετή υγρασία και οι θερμοκρασίες δεν πιέζουν το φυτό. Η φύτευση σε καύσωνα αυξάνει τον κίνδυνο αφυδάτωσης και καθυστερημένης εγκατάστασης. Σε ψυχρές περιοχές η ανοιξιάτικη φύτευση είναι συχνά ασφαλέστερη.

Κατά την αγορά πρέπει να ελέγχεται ο κορμός, το σημείο εμβολιασμού και η πυκνότητα της κόμης. Ο κορμός πρέπει να είναι ίσιος, σταθερός και χωρίς πληγές. Το σημείο όπου ξεκινά η κρεμοκλαδής κόμη πρέπει να δείχνει καλά επουλωμένο και συμπαγές. Αδύναμα φυτά με ξεραμένους βλαστούς ή βαθιές ρωγμές καλό είναι να αποφεύγονται.

Η μπάλα ρίζας πρέπει να είναι υγρή αλλά όχι μουχλιασμένη. Σε φυτά γλάστρας, οι ρίζες δεν πρέπει να γυρίζουν υπερβολικά κυκλικά μέσα στο δοχείο. Αν υπάρχουν περιφερειακές ρίζες που έχουν σφιχτεί, χαλαρώνονται απαλά πριν από τη φύτευση. Αυτό βοηθά τη ρίζα να εξαπλωθεί στο νέο χώμα.

Η επιλογή ύψους κορμού είναι θέμα αισθητικής και πρακτικότητας. Ένας χαμηλός κορμός δίνει πιο συμπαγή και γλυπτική εικόνα. Ένας ψηλότερος κορμός επιτρέπει στην κόμη να πέφτει πιο θεαματικά χωρίς να ακουμπά αμέσως στο έδαφος. Επειδή ο κορμός δεν ψηλώνει ουσιαστικά μετά, η επιλογή πρέπει να γίνει με μελλοντική σκέψη.

Προετοιμασία εδάφους και λάκκου φύτευσης

Ο λάκκος φύτευσης πρέπει να είναι πλατύτερος από τη μπάλα ρίζας και όχι υπερβολικά βαθύς. Οι ρίζες χρειάζονται χαλαρό χώμα στα πλάγια για να επεκταθούν. Το φυτό πρέπει να τοποθετηθεί στο ίδιο βάθος που βρισκόταν στο δοχείο ή στο φυτώριο. Το βαθύ παράχωμα γύρω από τον κορμό μπορεί να προκαλέσει προβλήματα σήψης.

Το χώμα που αφαιρείται μπορεί να αναμειχθεί με ώριμο κομπόστ. Η προσθήκη δεν πρέπει να είναι τόσο μεγάλη ώστε να δημιουργηθεί ένας πολύ διαφορετικός θρεπτικός θύλακας μέσα στο φυσικό έδαφος. Η ομοιόμορφη μετάβαση βοηθά τις ρίζες να περάσουν προς το γύρω χώμα. Η χρήση φρέσκιας κοπριάς απευθείας στη ρίζα πρέπει να αποφεύγεται.

Σε βαριά εδάφη είναι χρήσιμο να βελτιώνεται η δομή του εδάφους σε μεγαλύτερη επιφάνεια και όχι μόνο στον λάκκο. Αν δημιουργηθεί ένας βαθύς λάκκος με αφράτο υλικό μέσα σε αργιλώδες έδαφος, μπορεί να λειτουργήσει σαν λεκάνη νερού. Αυτό αυξάνει τον κίνδυνο υπερβολικής υγρασίας γύρω από τη ρίζα. Η σωστή διαμόρφωση της επιφάνειας βοηθά να απομακρύνεται το πλεονάζον νερό.

Πριν από τη φύτευση η μπάλα ρίζας πρέπει να ποτιστεί καλά. Αν το υπόστρωμα είναι πολύ στεγνό, μπορεί να μη δεχτεί εύκολα νερό μετά την εγκατάσταση. Η ενυδάτωση πριν από τη μεταφύτευση μειώνει το αρχικό στρες. Το φυτό ξεκινά έτσι με καλύτερες προϋποθέσεις για γρήγορη ριζοβολία.

Διαδικασία φύτευσης και στήριξη

Το φυτό τοποθετείται στο κέντρο του λάκκου και ελέγχεται η κατακόρυφη θέση του κορμού. Η κρεμοκλαδής κόμη πρέπει να κατευθύνεται φυσικά και να μην πιέζεται προς μία πλευρά. Το χώμα συμπληρώνεται σταδιακά και πιέζεται απαλά με τα χέρια. Η υπερβολική συμπίεση με τα πόδια μπορεί να μειώσει τον αερισμό της ρίζας.

Μετά τη φύτευση χρειάζεται βαθύ πότισμα. Το νερό βοηθά το χώμα να καθίσει γύρω από τις ρίζες και να εξαφανιστούν μεγάλα κενά αέρα. Αν το χώμα βυθιστεί πολύ, συμπληρώνεται λίγο ακόμη χωρίς να θαφτεί ο κορμός. Η πρώτη περίοδος μετά τη φύτευση είναι καθοριστική για την επιτυχία.

Η στήριξη είναι συχνά απαραίτητη, ειδικά σε νεαρά εμβολιασμένα δέντρα. Ένας πάσσαλος τοποθετείται χωρίς να τραυματίζει τη μπάλα ρίζας και δένεται με μαλακό δετικό. Το δέσιμο πρέπει να κρατά τον κορμό σταθερό αλλά να μην τον στραγγαλίζει. Ο έλεγχος του δεσίματος γίνεται τακτικά, γιατί ο κορμός παχαίνει με την ανάπτυξη.

Γύρω από τη βάση μπορεί να τοποθετηθεί οργανικό κάλυμμα. Το κάλυμμα κρατά υγρασία, περιορίζει τα ζιζάνια και προστατεύει τη δομή του εδάφους. Δεν πρέπει όμως να ακουμπά στον κορμό σαν σωρός. Ένας μικρός ελεύθερος δακτύλιος γύρω από τη βάση μειώνει τον κίνδυνο σήψης και προσβολών.

Πολλαπλασιασμός και πρακτικές δυσκολίες

Η κρεμοκλαδής μορφή πολλαπλασιάζεται συνήθως με εμβολιασμό. Αυτό γίνεται επειδή η επιθυμητή κόμη πρέπει να ενωθεί με κατάλληλο υποκείμενο που σχηματίζει τον κορμό. Η διαδικασία απαιτεί καθαρή τεχνική, σωστή εποχή και καλή επαφή των ιστών. Για τον ερασιτέχνη κηπουρό δεν είναι πάντα εύκολη ή σίγουρη.

Ο πολλαπλασιασμός με μοσχεύματα μπορεί να δώσει ιτιά, αλλά δεν εξασφαλίζει το τυπικό δενδρύλλιο με κρεμοκλαδή κόμη σε κορμό. Ακόμη και όταν ριζώσει ένα τμήμα, η τελική μορφή μπορεί να είναι διαφορετική από το φυτώριο. Για επαγγελματική ποιότητα χρειάζεται συνδυασμός κατάλληλου υποκειμένου και κρεμοκλαδούς εμβολίου. Αυτός είναι ο λόγος που τα έτοιμα εμβολιασμένα φυτά είναι η πιο αξιόπιστη λύση.

Αν επιχειρηθεί εμβολιασμός, το υλικό πρέπει να προέρχεται από υγιές μητρικό φυτό. Τα εργαλεία πρέπει να είναι απολυμασμένα και οι τομές καθαρές. Η υγρασία, η θερμοκρασία και η προστασία από αφυδάτωση επηρεάζουν έντονα την επιτυχία. Η παραμικρή ξήρανση στην ένωση μπορεί να οδηγήσει σε αποτυχία.

Μετά τον πολλαπλασιασμό ή τη φύτευση, η παρακολούθηση είναι απαραίτητη. Οι βλαστοί που ξεκινούν από το υποκείμενο πρέπει να αφαιρούνται νωρίς. Το φυτό πρέπει να διαμορφώνεται ώστε όλη η ενέργεια να κατευθύνεται στην κρεμοκλαδή κόμη. Με υπομονή και σωστή τεχνική, η εγκατάσταση μπορεί να δώσει ένα ανθεκτικό και εντυπωσιακό διακοσμητικό δέντρο.