Mbjellja e saktë e hortenzisë është hapi i parë drejt një kopshti të lulëzuar dhe të shëndetshëm për shumë vite me radhë. Kjo bimë kërkon vëmendje të veçantë që në momentin kur vendos ta vendosësh në tokë, pasi rrënjët e saj janë mjaft ndjeshme. Procesi i shumëzimit është gjithashtu një mënyrë e shkëlqyer për të shtuar numrin e bimëve në kopsht pa shpenzime të mëdha. Duke ndjekur disa teknika profesionale, mund të sigurosh një sukses të plotë në këtë sipërmarrje kopshtarie.

Hortensia
Hydrangea macrophylla
Kujdes mesatar
Azia Lindore (Japoni)
Shkurre gjetherënëse
Mjedisi dhe Klima
Nevoja për dritë
Gjysmëhije
Nevoja për ujë
Lartë (Mbajeni lagësht)
Lagështia
Mesatare deri e lartë
Temperatura
Mesatare (15-25°C)
Toleranca ndaj ngricës
Rezistente ndaj ngricave (-15°C)
Dimërimi
Jashtë (rezistente ndaj ngricave)
Rritja dhe Lulëzimi
Lartësia
100-200 cm
Gjerësia
100-200 cm
Rritja
Mesatare deri e shpejtë
Krasitja
Krasitje e lehtë pranverore
Kalendari i lulëzimit
Qershor - Shtator
J
S
M
P
M
Q
K
G
S
T
N
D
Toka dhe Mbjellja
Kërkesat e tokës
Pasur, lagësht, kullim i mirë
pH i tokës
Acidik deri në neutral (5.0-6.5)
Nevoja për lëndë ushqyese
Lartë (çdo javë gjatë lulëzimit)
Vendndodhja ideale
Vend i mbrojtur, gjysmëhije
Veçoritë dhe Shëndeti
Vlera dekorative
Tufa lulesh të mëdha, të dukshme
Gjethet
Gjethe të mëdha, jeshile të shndritshme
Aroma
Pak ose aspak
Toksiciteti
Toksike nëse gëltitet
Dëmtuesit
Mishrat, merimangat e kuqe
Shumimi
Stika

Përgatitja e vendit të mbjelljes duhet të bëhet me shumë kujdes dhe përkushtim për të siguruar kushtet optimale. Gropa ku do të vendoset fidanit duhet të jetë të paktën dy herë më e gjerë se topi i rrënjëve. Kjo lejon që rrënjët e reja të depërtojnë lehtësisht në tokën e punuar mirë rreth tyre. Shtimi i kompostit të pjekur në fund të gropës ofron një fillim të mbarë me lëndë ushqyese të bollshme.

Koha më e mirë për të mbjellë hortenzitë është gjatë vjeshtës ose në fillim të pranverës, kur temperaturat janë të buta. Mbjellja gjatë këtyre periudhave lejon bimën të stabilizojë sistemin e saj rrënjor para se të përballet me nxehtësinë e verës. Nëse e mbjell në pranverë, sigurohu që rreziku i ngricave të mëdha të ketë kaluar plotësisht. Lagështia natyrale e këtyre stinëve ndihmon në reduktimin e stresit të transplantimit.

Gjatë procesit të mbjelljes, është e rëndësishme të mbash nivelin e tokës në të njëjtën lartësi si në vazon origjinale. Mbjellja shumë e thellë mund të shkaktojë kalbjen e kërcellit, ndërsa mbjellja shumë sipërfaqësore mund të thajë rrënjët. Pasi ta kesh vendosur bimën në gropë, mbushe hapësirën anash me tokë dhe shtype lehtë me duar. Ujitja e menjëhershme dhe e bollshme ndihmon në eliminimin e xhepave të ajrit rreth rrënjëve.

Teknikat e shumëzimit me fidanë të gjelbër

Shumëzimi me stika ose fidanë të gjelbër është metoda më popullore dhe efektive për këtë lloj bime. Koha ideale për të marrë këto stika është fillimi i verës, kur rritja e re është ende e butë por e fortë. Zgjidh një degë të shëndetshme që nuk ka lule në majë, pasi kjo do të përqendrojë energjinë te rrënjët. Prerja duhet të bëhet rreth dhjetë deri në pesëmbëdhjetë centimetra e gjatë, pikërisht nën një nyje gjetheje.

Përgatitja e stikës përfshin heqjen e gjetheve të poshtme për të parandaluar humbjen e tepërt të lagështisë. Lër vetëm dy gjethe në majë dhe, nëse ato janë shumë të mëdha, mund t’i prish përgjysmë horizontalisht. Përdorimi i një hormoni rrënjëzimi mund të përshpejtojë procesin, por nuk është gjithmonë i domosdoshëm për hortenzitë. Vendose stikën në një përzierje të lehtë torfe dhe rëre për të siguruar ajrosje dhe lagështi.

Mjedisi ku do të qëndrojnë stikat duhet të jetë i ngrohtë dhe me lagështi të lartë, por larg dritës direkte të diellit. Mund t’i mbulosh vazot me një qese plastike transparente për të krijuar një efekt mini-sere. Sigurohu që qesja të mos prekë gjethet për të shmangur kalbjen e tyre nga kondensimi. Kontrollo rregullisht nëse toka është e lagur dhe ajrose mjedisin çdo ditë për pak minuta.

Rrënjëzimi zakonisht zgjat nga tre deri në gjashtë javë, varësisht nga kushtet dhe varieteti i bimës. Mund të kontrollosh progresin duke tërhequr lehtë stikën; nëse ndjen rezistencë, do të thotë se rrënjët kanë filluar të formohen. Pasi rrënjët të jenë zhvilluar mjaftueshëm, fidanët e rinj mund të transplantohen në vazo më të mëdha. Këto bimë të reja kërkojnë kujdes të shtuar gjatë dimrit të tyre të parë para se të mbillen në kopsht.

Shumëzimi me anë të përpunit dhe ndarjes

Përpunitja është një metodë tjetër shumë e thjeshtë dhe e sigurt për të shumëzuar hortenzitë direkt në kopsht. Kjo teknikë përfshin përkuljen e një dege të poshtme deri në tokë pa e shkëputur nga bima nënë. Gërmo një gropë të vogël ku dega prek tokën dhe hiq gjethet nga ajo pjesë e kërcellit. Bëj një gërvishtje të lehtë në lëvoren e degës për të stimuluar formimin e rrënjëve të reja.

Fiksoje degën në tokë me një tel në formë U-je dhe mbulojeni pjesën e gërvishtur me dhe të pasur. Maja e degës duhet të mbetet jashtë tokës dhe të drejtohet lart me ndihmën e një shkopi të vogël. Mbaje këtë zonë gjithmonë të lagur për të inkurajuar rritjen e rrënjëve në atë pikë. Pas disa muajsh, zakonisht në sezonin tjetër, dega do të ketë krijuar sistemin e saj rrënjor të pavarur.

Në momentin që je i sigurt se rrënjët janë të forta, mund ta presësh degën nga bima kryesore. Kjo metodë ka përparësinë se fidanit i ri vazhdon të ushqehet nga bima nënë gjatë gjithë procesit të rrënjëzimit. Është një mënyrë e shkëlqyer për të prodhuar bimë të forta me shumë pak rrezik dështimi. Kjo teknikë funksionon më së miri me degët që janë fleksibël dhe afër sipërfaqes së tokës.

Ndarja e shkurres është një metodë që përdoret më rrallë për hortenzitë e mëdha, por është e mundur për disa varietete. Kjo bëhet zakonisht gjatë periudhës së qetësisë dimërore ose në fillim të pranverës. Duhet të gërmosh të gjithë bimën dhe të ndash rrënjët me një thikë të mprehtë ose lopatë. Çdo pjesë e ndarë duhet të ketë të paktën disa kërcell dhe një sistem rrënjor të shëndetshëm për të mbijetuar pas mbjelljes së re.

Kujdesi pas mbjelljes dhe stabilizimi

Pas mbjelljes ose transplantimit, faza e stabilizimit është kritike për të ardhmen e bimës së re. Ujitja duhet të jetë e rregullt dhe e thellë, sidomos gjatë dy viteve të para pas mbjelljes në kopsht. Rrënjët e reja nuk janë ende të afta të kërkojnë ujë në thellësi, ndaj varen plotësisht nga ndihma jote. Monitoro gjethet; nëse ato varen gjatë ditës, bima po tregon se ka nevojë për më shumë lagështi.

Mulçerimi rreth bimës së sapombjellë është një hap që nuk duhet anashkaluar asnjëherë. Një shtresë prej pesë deri në shtatë centimetra me lëvore pemësh ose tallash ndihmon jashtëzakonisht shumë. Kjo shtresë ruan lagështinë, rregullon temperaturën e tokës dhe mbron rrënjët e reja nga luhatjet termike. Sigurohu që mulçi të mos prekë drejtpërdrejt kërcellin për të shmangur problemet me kërpudhat dhe lagështinë e tepërt.

Gjatë vitit të parë, shmang plehërimin e rëndë me plehra kimike pasi kjo mund të djegë rrënjët e reja delikate. Përqendrohu më shumë në përmirësimin e strukturës së tokës me lëndë organike dhe ujitje të duhur. Bima duhet të përdorë energjinë e saj për të ndërtuar një sistem rrënjor të fortë sesa për të prodhuar lule të shumta. Nëse bima e re përpiqet të lulëzojë shumë herët, mund të jetë e dobishme t’i heqësh disa lule për të ndihmuar rritjen vegjetative.

Mbrojtja nga erërat e forta dhe dielli i tepërt është thelbësore për fidanët që sapo janë vendosur në vendin e tyre të ri. Mund të krijosh një hije artificiale të përkohshme nëse vëren se bima po vuan nga rrezet e forta të korrikut. Me kalimin e kohës, hortenzia do të bëhet më rezistente dhe do të kërkojë më pak vëmendje të drejtpërdrejtë. Suksesi në mbjellje dhe shumëzim do të të mbushë me krenari sa herë që të shohësh kopshtin tënd të lulëzuar.