Mbjellja dhe shumëzimi i mentës e vjeshtës

Procesi i mbjelljes së kësaj bime është një fillim i ri që kërkon saktësi dhe kujdes maksimal. Duhet të sigurohesh që çdo hap po hidhet me mendimin për të ardhmen e bimës në kopsht. Shumëzimi i saj ofron mundësi të shkëlqyera për të zgjeruar koleksionin tënd pa shpenzime të mëdha. Ky artikull do të të udhëheqë përmes metodave më efektive për të siguruar pasardhës të shëndetshëm.

Koha më e mirë për të mbjellë këtë specie është gjatë pranverës së hershme ose vjeshtës. Kur toka është e ngrohtë dhe lagështia është në nivele të duhura, rrënjët kapen më shpejt. Shmangi mbjelljen gjatë ditëve shumë të nxehta të verës për të reduktuar stresin termik. Një ditë me vranësira është ideale për të kryer këtë punë në kopshtin tënd.

Gropa e mbjelljes duhet të jetë të paktën dy herë më e gjerë se topi i rrënjëve të bimës. Kjo u lejon rrënjëve të reja të depërtojnë me lehtësi në tokën e punuar rreth tyre. Shtimi i një sasie të vogël plehu organik në fund të gropës do të japë një nisje të mbarë. Sigurohu që bima të qëndrojë në të njëjtin nivel me sipërfaqen e tokës siç ishte në vazo.

Pas mbjelljes, ngjeshja e lehtë e tokës me duar ndihmon në eliminimin e xhepave të ajrit. Ujitja e menjëhershme është e detyrueshme për të vendosur kontaktin e mirë midis rrënjëve dhe tokës. Gjatë javëve të para, mbajeni tokën vazhdimisht të njomë por jo të mbytur me ujë. Vëzhgimi i përditshëm do të të tregojë nëse bima po përshtatet mirë me shtëpinë e saj të re.

Shumëzimi përmes copave të degëve

Shumëzimi me copa është një nga mënyrat më të shpejta dhe më të sigurta për të marrë bimë të reja. Në fillim të verës, zgjidh degë të shëndetshme që nuk kanë lule apo sythe lulesh. Pritni një pjesë prej rreth dhjetë centimetrash duke përdorur një thikë të mprehtë dhe të sterilizuar. Heqja e gjetheve të poshtme do të reduktojë humbjen e ujit përmes djersitjes.

Përdorimi i një hormoni rrënjëzimi mund të përshpejtojë procesin, por nuk është gjithmonë i domosdoshëm. Vendosni copat në një përzierje të lehtë torfe dhe rëre për drenazhim të mirë. Mbajeni enën në një vend të ngrohtë dhe me dritë indirekte, larg rrezeve të forta të diellit. Një mbulesë plastike transparente mund të krijojë një efekt mini-serre për të ruajtur lagështinë.

Pas dy ose tre javësh, mund të kontrollosh me kujdes nëse rrënjët kanë filluar të formohen. Një rezistencë e lehtë kur e tërheq copën tregon se procesi ka qenë i suksesshëm. Sapo rrënjët të jenë rreth dy centimetra të gjata, mund t’i kalosh ato në vazo individuale. Kjo fazë kërkon durim dhe delikatesë për të mos dëmtuar rrënjët e reja dhe të brishta.

Aklizimi i bimëve të reja duhet të bëhet gradualisht përpara se t’i nxjerrësh jashtë. Nxirrini ato jashtë për disa orë në ditë në një vend të mbrojtur nga era dhe dielli. Rritni kohën e qëndrimit jashtë çdo ditë derisa ato të jenë plotësisht gati për mbjellje. Ky proces forcon bimën dhe siguron që ajo të mbijetojë në kushtet e hapura të kopshtit.

Shumëzimi nga farat

Mbjellja nga farat kërkon më shumë kohë, por të jep kënaqësinë e ndjekjes së të gjithë procesit. Farat duhet të mblidhen në vjeshtë kur ato janë plotësisht të pjekura dhe të thara. Mund t’i mbjellësh ato brenda në shtëpi rreth gjashtë javë përpara ngricës së fundit të pranverës. Përdorimi i një dheu cilësor për farëra do të rrisë shanset e mbirjes.

Shpërndajini farat në sipërfaqe dhe mbulojini ato me një shtresë shumë të hollë dheu ose vermikuliti. Ato kanë nevojë për pak dritë për të mbirë, ndaj mos i mbillni shumë thellë në tokë. Mbajeni temperaturën rreth njëzet gradë Celsius për rezultate sa më optimale dhe të shpejta. Një spërkatës uji është i mirë për të mbajtur lagështinë pa lëvizur farat nga vendi.

Kur fidanët e vegjël kanë nxjerrë çiftin e dytë të gjetheve të vërteta, është koha për t’i holluar. Zgjidhni bimët më të forta dhe hiqni ato që duken më të dobëta ose të deformuara. Kjo siguron që energjia e mbetur të shkojë për bimët që kanë potencialin më të lartë. Fidanët kanë nevojë për shumë dritë në këtë fazë që të mos rriten shumë të holla.

Transplantimi i fidanëve në kopsht duhet të bëhet vetëm kur rreziku i ngricave ka kaluar plotësisht. Hapësira midis bimëve të reja duhet të jetë e mjaftueshme për rritjen e tyre të ardhshme. Mos harro t’i ujitësh mirë menjëherë pas vendosjes në vendin e tyre të përhershëm. Me kujdesin e duhur, bimët nga farat do të lulëzojnë që në vitin e tyre të parë ose të dytë.

Ndarja e shkurres si metodë shumëzimi

Ndarja e shkurres është një mënyrë e shkëlqyer për të përtërirë një bimë të vjetër dhe për të marrë të reja. Kjo procedurë duhet të kryhet në pranverën e hershme, sapo të shfaqen shenjat e para të rritjes. Gërmoni rreth gjithë bimës me një lopatë të mprehtë për të nxjerrë topin e rrënjëve. Shkundni lehtë dhenë e tepërt për të parë më mirë strukturën e rrënjëve dhe nyjeve.

Përdorni një thikë ose vetë lopatën për të ndarë shkurren në dy ose tre pjesë më të vogla. Çdo pjesë e re duhet të ketë një sistem të mirë rrënjësh dhe të paktën disa sythe rritjeje. Është e rëndësishme që kjo punë të bëhet shpejt që rrënjët të mos thahen në ajër. Mbajini pjesët e ndara në hije dhe të mbuluara me një leckë të lagur nëse nuk i mbillni menjëherë.

Mbillni ndarjet e reja në vende të përgatitura paraprakisht me tokë të pasur dhe të mirë-drenazhuar. Trajtojini ato si bimë të reja, duke u siguruar ujitje të rregullt dhe mbrojtje nga dielli i fortë. Ndarja ndihmon në reduktimin e ngjeshjes së rrënjëve dhe nxit prodhimin e luleve të reja. Kjo është një praktikë e zakonshme ndër profesionistët për të ruajtur vitalitetin e kopshtit.

Pas ndarjes, mund të vëresh një periudhë të shkurtër ku bima duket sikur po vuan. Kjo është normale dhe quhet shoku i transplantit, i cili zakonisht kalon brenda një jave. Sapo të shohësh gjethe të reja që dalin, mund të jesh i sigurt se ndarja ka pasur sukses. Ky lloj shumëzimi ruan saktësisht karakteristikat e bimës mëmë në pasardhësit e saj.