Mbjellja dhe shumëzimi i skimias japoneze

Mbjellja e duhur e skimias japoneze është hapi i parë drejt një kopshti të suksesshëm dhe plot jetë. Kjo shkurre ka nevojë për një fillim të mbarë që të mund të zhvillojë rrënjë të forta e të shëndetshme. Përzgjedhja e momentit të duhur për mbjellje bën një diferencë të madhe në përshtatjen e saj. Nëse ndjek hapat e saktë, bima do të rritet pa probleme dhe do të lulëzojë bukur.

Periudha më e mirë për të mbjellë këtë shkurre është pranvera ose fillimi i vjeshtës. Gjatë këtyre stinëve, temperaturat janë të moderuara dhe toka ka lagështinë e mjaftueshme natyrore. Shmange mbjelljen në mes të verës kur dielli i fortë mund të thajë rrënjët e reja. Gjithashtu, mbillet para se toka të ngrijë në dimër për t’i dhënë kohë të stabilizohet.

Vendi i mbjelljes duhet të jetë në hije të pjesshme ose në hije të plotë, larg dritës direkte. Skimia digjet lehtësisht nëse ekspozohet shumë në rrezet e forta të diellit të mesditës. Një vend në anën veriore të shtëpisë ose nën hijen e pemëve është ideal për të. Sigurohu që hapësira të ketë qarkullim të mirë të ajrit pa qenë shumë e rrahur nga era.

Përpara se të hapësh vrimën, pastroje zonën nga gurët dhe barërat e këqija që mund të pengojnë. Vrima e mbjelljes duhet të jetë dy herë më e gjerë se topi i rrënjëve të bimës. Kjo u jep mundësi rrënjëve të reja të depërtojnë lehtësisht në tokën e punuar rishtazi. Një fillim i mirë në një gropë të bollshme garanton një rritje të qëndrueshme.

Proçesi teknik i mbjelljes në kopsht

Pasi të kesh hapur gropën, hidh në fund të saj pak pleh organik për bimë acidofile. Vendose bimën në qendër dhe sigurohu që niveli i tokës të jetë i njëjtë me atë të vazos. Mos e mbulojë asnjëherë trungun më shumë seç duhet sepse mund të shkaktohet kalbja. Mbushja e gropës duhet të bëhet me kujdes duke shtypur lehtë tokën me dorë.

Pas mbushjes së gropës, ujitja e parë duhet të jetë e bollshme për të eliminuar xhepat e ajrit. Uji ndihmon në kontaktin e mirë të rrënjëve me tokën e re rrethuese. Nëse vëren se toka ulet pas ujitjes, shto edhe pak dhe për të niveluar sipërfaqen. Një pellg i vogël rreth bimës mund të ndihmojë në mbajtjen e ujit gjatë ditëve të para.

Shtimi i një shtrese mulch-i prej lëvore pishe është një ide e shkëlqyer pas mbjelljes. Ky mulch ndihmon në ruajtjen e aciditetit të tokës dhe mban lagështinë për një kohë të gjatë. Gjithashtu, ai mbron rrënjët nga ndryshimet e shpejta të temperaturës në sipërfaqen e tokës. Një shtresë prej pesë centimetrash është zakonisht e mjaftueshme për këtë qëllim.

Nëse mbillet në grup, lëre një hapësirë prej të paktën tetëdhjetë centimetrash midis bimëve. Kjo distancë lejon ajrosjen e duhur dhe u jep hapësirë shkurreve të rriten në gjerësi. Kur bimët mbillet shumë afër, ato mund të konkurojnë për lëndë ushqyese dhe të preken nga sëmundjet. Planifikimi i hapësirës është thelbësor për një pamje të harmonizuar të kopshtit.

Shumëzimi përmes kërcenjve të gjelbër

Shumëzimi i skimias japoneze bëhet më së miri përmes prerjeve të kërcenjve gjatë verës. Zgjidh degë të shëndetshme që janë gjysmë të drunëzuara, zakonisht në korrik ose gusht. Prerja duhet të jetë rreth dhjetë centimetra e gjatë dhe të ketë disa nyje gjethesh. Hiqi gjethet e poshtme për të parandaluar humbjen e tepërt të ujit gjatë rrënjëzimit.

Përdorimi i një hormoni rrënjëzimi mund të rrisë ndjeshëm shanset për sukses në këtë proces. Zhite fundin e prerjes në pluhur dhe më pas vendose në një përzierje rëre dhe torfe. Sigurohu që mjedisi të jetë i lagësht dhe i ngrohtë, por pa dritë direkte të fortë. Një qese plastike mbi vazo mund të krijojë një efekt mini-sere shumë të dobishëm.

Rrënjëzimi zakonisht zgjat nga gjashtë deri në dhjetë javë, varësisht nga kushtet e mjedisit. Mund të kontrollosh me kujdes nëse ka rezistencë kur e tërheq lehtë prerjen lart. Pasi rrënjët të jenë formuar, bima e re duhet të kalojë në një vazo pak më të madhe. Mos e mbilni menjëherë në kopsht, por lëreni të forcohet për një sezon të plotë.

Kjo metodë siguron që bima e re të jetë identike me bimën prindërore në të gjitha tiparet. Nëse bima prindërore ishte femërore, edhe pasardhësja do të prodhojë fruta të kuqe të bukur. Shumëzimi me prerje është mënyra më e shpejtë për të shtuar numrin e bimëve në kopsht. Është një proces që kërkon pak durim por që të jep shumë kënaqësi.

Shumëzimi me farë dhe procesi i tyre

Shumëzimi me farë është një proces më i gjatë dhe kërkon më shumë përpjekje nga kopshtari. Farat duhet të mblidhen nga frutat e pjekura plotësisht në fund të vjeshtës ose në dimër. Përpara mbjelljes, shtresa e jashtme e frutit duhet të pastrohet mirë për të nxjerrë farën. Farat e pastruara duhet të mbillen sa më shpejt që të jetë e mundur për të mos u tharë.

Farat e skimias kërkojnë një periudhë të ftohtë, e njohur si stratifikim, për të mbirë. Mund t’i mbjellësh në vazo jashtë gjatë dimrit në mënyrë që i ftohti natyror të veprojë. Nëse i mban brenda, duhet t’i vendosësh në frigorifer për rreth tre muaj para mbjelljes. Ky proces imiton kushtet natyrore që fara do të haste në pyjet e Japonisë.

Mbirja mund të jetë e ngadaltë dhe ndonjëherë e parregullt gjatë muajve të parë të pranverës. Sigurohu që dheu të jetë gjithmonë i lagësht por jo i mbytur me ujë gjatë kësaj kohe. Kur filizat të kenë dy palë gjethe të vërteta, ato mund të transplantohen në vazo individuale. Duhet të kesh parasysh se bimët nga fara mund të kërkojnë vite për të lulëzuar.

Një disavantazh i farës është se nuk mund ta dish gjininë e bimës derisa ajo të lulëzojë. Megjithatë, kjo metodë është e shkëlqyer nëse dëshiron të rrisësh një sasi të madhe bimësh me kosto të ulët. Eksperimentimi me farat u jep kopshtarëve një lidhje më të thellë me ciklin jetësor të bimës. Është një rrugëtim i gjatë, por rezultati final është gjithmonë i veçantë dhe shpërblyes.