Κλάδεμα και ανανέωση του λεμονοαρωματικού γερανιού

Το κλάδεμα διατηρεί το λεμονοαρωματικό γεράνι συμπαγές, παραγωγικό και γεμάτο νεαρά αρωματικά φύλλα. Χωρίς τακτική παρέμβαση, οι βλαστοί επιμηκύνονται, ξυλοποιούνται και αφήνουν γυμνά τμήματα κοντά στη βάση. Η σωστή τομή διεγείρει τους πλάγιους οφθαλμούς και επιτρέπει στο φυτό να σχηματίσει ισορροπημένη θαμνώδη κόμη. Η εποχή, η ένταση και η καθαριότητα της εργασίας καθορίζουν την ταχύτητα με την οποία θα ανακάμψει.

Διαμόρφωση και κορυφολόγημα

Το κορυφολόγημα εφαρμόζεται κυρίως σε νεαρούς, ενεργά αναπτυσσόμενους βλαστούς. Αφαιρώντας την κορυφή λίγο πάνω από έναν κόμβο, περιορίζεται προσωρινά η κυριαρχία του κεντρικού βλαστού. Οι πλάγιοι οφθαλμοί ενεργοποιούνται και δημιουργούν δύο ή περισσότερες νέες κατευθύνσεις ανάπτυξης. Η επανάληψη αυτής της τεχνικής παράγει πυκνότερη και πιο στρογγυλεμένη κόμη.

Η πρώτη διαμόρφωση μπορεί να ξεκινήσει όταν το νεαρό φυτό έχει αποκτήσει αρκετά υγιή φύλλα και σταθερό ριζικό σύστημα. Δεν είναι σωστό να κορυφολογείται ένα πρόσφατα ριζωμένο μόσχευμα που ακόμη δυσκολεύεται να αναπτυχθεί. Η επέμβαση γίνεται όταν εμφανίζεται καθαρά νέα βλάστηση. Μετά το κόψιμο, το φυτό διατηρείται σε έντονο φως ώστε οι νέοι πλευρικοί βλαστοί να παραμείνουν κοντοί και δυνατοί.

Οι τομές πρέπει να γίνονται λίγο πάνω από κόμβο που κατευθύνεται προς την επιθυμητή πλευρά. Έτσι μπορείς να επηρεάσεις τη μορφή της κόμης και να γεμίσεις κενά σημεία. Οι βλαστοί που αναπτύσσονται προς το εσωτερικό αφαιρούνται ή συντομεύονται ώστε να μην πυκνώνουν υπερβολικά το κέντρο. Η ανοιχτή δομή βελτιώνει τον φωτισμό και τον αερισμό όλων των φύλλων.

Το ήπιο κορυφολόγημα μπορεί να γίνεται επανειλημμένα κατά την άνοιξη και τις αρχές του καλοκαιριού. Προς το τέλος της περιόδου ανάπτυξης περιορίζεται, ώστε οι νέοι ιστοί να προλάβουν να ωριμάσουν. Η συνεχής αφαίρεση όλων των κορυφών μπορεί να καθυστερήσει την ανθοφορία, αν και το φυτό καλλιεργείται κυρίως για το αρωματικό φύλλωμα. Χρειάζεται ισορροπία ανάμεσα στη διαμόρφωση και στη διατήρηση αρκετής φωτοσυνθετικής επιφάνειας.

Εποχικό και ανανεωτικό κλάδεμα

Το βασικό ανανεωτικό κλάδεμα γίνεται συνήθως προς το τέλος του χειμώνα ή στις αρχές της άνοιξης. Τότε αυξάνεται το φως και το φυτό μπορεί να παράγει γρήγορα νέα βλάστηση. Αφαιρούνται πρώτα οι ξηροί, αδύναμοι, τραυματισμένοι και υπερβολικά λεπτοί βλαστοί. Στη συνέχεια συντομεύονται οι μακριοί υγιείς βλαστοί ώστε να αποκατασταθεί ισορροπημένο σχήμα.

Οι παλαιοί ξυλοποιημένοι βλαστοί μπορούν να κοπούν αρκετά χαμηλότερα, αρκεί να διατηρούν ζωντανούς οφθαλμούς. Δεν πρέπει να αφαιρείται ταυτόχρονα όλη η πράσινη κόμη από ένα εξασθενημένο φυτό. Ένα σταδιακό ανανεωτικό κλάδεμα σε δύο φάσεις είναι ασφαλέστερο για πολύ παλιά δείγματα. Η παρουσία νεαρών πλευρικών βλαστών δείχνει ποια τμήματα μπορούν να αναλάβουν τη νέα ανάπτυξη.

Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού γίνονται κυρίως διορθωτικές τομές. Αφαιρούνται βλαστοί που χαλούν τη μορφή, σκιάζουν το κέντρο ή έχουν υποστεί ζημιά από άνεμο. Η πολύ αυστηρή περικοπή σε περίοδο καύσωνα αποφεύγεται, επειδή μειώνει απότομα τη σκίαση των εσωτερικών ιστών και αυξάνει την καταπόνηση. Αν χρειάζεται μεγάλη ανανέωση, είναι καλύτερο να περιμένεις ηπιότερες θερμοκρασίες.

Πριν από τη διαχείμαση μπορεί να γίνει μέτριο κλάδεμα για να μειωθεί ο όγκος του φυτού. Οι πολύ μακριές κορυφές συντομεύονται, ενώ οι ασθενικοί και άρρωστοι ιστοί αφαιρούνται πλήρως. Δεν χρειάζεται να δοθεί τελικό διακοσμητικό σχήμα εκείνη τη στιγμή. Η κύρια διαμόρφωση ολοκληρώνεται την άνοιξη, όταν φαίνεται καθαρά ποιοι βλαστοί έχουν διατηρηθεί υγιείς.

Τεχνική κοπής και φροντίδα μετά το κλάδεμα

Το ψαλίδι πρέπει να είναι κοφτερό, καθαρό και απολυμασμένο. Μια καθαρή τομή επουλώνεται γρηγορότερα από έναν συνθλιμμένο ή σχισμένο βλαστό. Η λεπίδα καθαρίζεται ανάμεσα σε φυτά και οπωσδήποτε μετά την αφαίρεση ύποπτων ασθενών τμημάτων. Αυτή η πρακτική μειώνει τη μεταφορά μυκήτων, βακτηρίων και μικρών εντόμων.

Η τομή γίνεται λίγο πάνω από έναν υγιή κόμβο, χωρίς να αφήνεται μεγάλο ξερό υπόλειμμα. Ένα υπερβολικά μακρύ κούτσουρο μπορεί να νεκρωθεί προς τα κάτω και να λειτουργήσει ως πύλη εισόδου παθογόνων. Αν η τομή γίνει πολύ κοντά, υπάρχει κίνδυνος να τραυματιστεί ο οφθαλμός. Μια μικρή απόσταση λίγων χιλιοστών είναι συνήθως αρκετή.

Μετά από έντονο κλάδεμα, το πότισμα προσαρμόζεται στη μειωμένη φυλλική επιφάνεια. Το φυτό χάνει λιγότερο νερό και το υπόστρωμα στεγνώνει πιο αργά. Η άμεση βαριά λίπανση δεν επιταχύνει με ασφαλή τρόπο την ανάκαμψη. Περιμένεις να εμφανιστούν νέες κορυφές και έπειτα ξεκινάς ήπια, ισορροπημένη θρέψη.

Τα υγιή τμήματα που αφαιρούνται μπορούν να χρησιμοποιηθούν για πολλαπλασιασμό. Επιλέγονται βλαστοί χωρίς άνθη, κηλίδες ή παρουσία εντόμων και κόβονται σε κατάλληλο μήκος. Τα κατώτερα φύλλα αφαιρούνται και τα μοσχεύματα τοποθετούνται σε ελαφρύ, καθαρό υπόστρωμα. Με αυτόν τον τρόπο, το κλάδεμα ανανεώνει όχι μόνο το μητρικό φυτό αλλά και ολόκληρη τη συλλογή του λεμονοαρωματικού γερανιού.