Mbjellja dhe shumëzimi i anemones së verdhë të pyjeve

Mbjellja e suksesshme e kësaj bime kërkon një planifikim të mirë dhe njohuri mbi anatominë e saj rrënjore. Duke qenë se kjo specie rritet përmes rizomave, mënyra se si i vendosni ato në tokë përcakton fatin e tyre. Koha më e mirë për të filluar këtë proces është fundi i verës ose fillimi i vjeshtës kur bima është në qetësi. Në këtë mënyrë, rizomat kanë kohë të mjaftueshme për t’u ambientuar përpara se të vijnë ngricat e para të dimrit.

Zgjedhja e rizomave cilësore është hapi i parë drejt një kopshti të lulëzuar dhe të shëndetshëm. Rizomat duhet të jenë të forta në prekje, pa shenja kalbjeje apo tharjeje të tepërt gjatë transportit. Ngjyra e tyre duhet të jetë kafe e hapur ose e errët, pa njolla të dyshimta myku në sipërfaqe. Nëse i blini ato, sigurohuni që t’i mbillni sa më shpejt që të jetë e mundur pas blerjes.

Përgatitja e gropës së mbjelljes kërkon një thellësi prej rreth pesë deri në tetë centimetra në tokë. Rizomat duhen vendosur horizontalisht, pasi kjo është mënyra se si ato rriten natyrshëm në natyrë. Distanca midis tyre duhet të jetë rreth dhjetë centimetra për të lejuar hapësirë për zgjerim në të ardhmen. Mbulojini ato me kujdes me tokë të pasur me humus dhe ngjisheni lehtë sipërfaqen me duar.

Ujitja e parë pas mbjelljes është esenciale për të eliminuar xhepat e ajrit rreth rrënjëve të reja. Përdorni një ujitëse me kokë spërkatëse të imët për të mos lëvizur tokën e sapovendosur mbi rizoma. Sigurohuni që uji të depërtojë mirë në thellësi, por pa krijuar pellgje që mund të shkaktojnë kalbje. Pas kësaj, mbuloni zonën me një shtresë mulçi për të ruajtur lagështinë dhe temperaturën konstante.

Metodat e shumimit përmes ndarjes

Ndarja e rizomave është mënyra më e shpejtë dhe më e sigurt për të shtuar numrin e bimëve. Ky proces duhet të kryhet kur bima ka përfunduar ciklin e saj dhe gjethet janë zverdhur plotësisht. Gërmoni me shumë kujdes rreth grupit të bimëve duke përdorur një sfurk kopshti për të mos prerë rrënjët. Do të shihni një rrjetë rizomash që mund të ndahen lehtësisht me duar ose me një thikë të mprehtë.

Çdo pjesë e ndarë duhet të ketë të paktën një ose dy sytha rritjeje që të jetë funksionale. Pjesët e dëmtuara ose shumë të holla duhen eliminuar për të siguruar vetëm materialin më të mirë. Rizomat e sapondara duhen mbjellë menjëherë në vendin e tyre të ri që të mos humbasin lagështinë. Kjo metodë siguron që bimët e reja të jenë identike me prindërit e tyre në ngjyrë dhe formë.

Ndarja jo vetëm që rrit numrin e bimëve, por edhe rinon kolonitë e vjetra që mund të jenë lodhur. Duke u dhënë hapësirë të re, ju stimuloni rritjen e kërcejve më të fortë dhe luleve më të mëdha. Kjo duhet bërë çdo tre ose katër vjet për të mbajtur kopshtin në gjendje optimale shëndetësore. Është një punë shpërblyese që kërkon vetëm pak kohë dhe kujdes gjatë muajve të qetë të kopshtit.

Pas ndarjes, kujdesi për pjesët e reja duhet të jetë pak më intensiv gjatë javëve të para. Ato kanë nevojë për lagështi të vazhdueshme derisa të fillojnë të lëshojnë rrënjë të reja të holla në tokë. Mos aplikoni pleh menjëherë, pasi kjo mund të djegë pikat e brishta të rritjes së rizomave të sapoprera. Lërini ato të vendosen natyrshëm përpara se t’i nxisni me lëndë ushqyese shtesë në pranverë.

Shumimi me fara në kushte shtëpiake

Shumimi me fara është një proces më i gjatë që kërkon durim dhe saktësi nga ana e kopshtarit. Farat duhen vjelë sapo të jenë pjekur plotësisht, zakonisht në fund të pranverës ose fillim të verës. Ato e humbasin shpejt aftësinë e tyre për të mbirë, ndaj mbjellja e menjëhershme është sekreti i suksesit. Përdorni vazo të vogla me një përzierje të lehtë dherash që mban lagështinë por kullon mirë.

Farat e anemonës kanë nevojë për një periudhë të ftohtë për të thyer gjumin e tyre natyror. Kjo do të thotë se ato duhet të qëndrojnë jashtë gjatë dimrit ose në një mjedis të kontrolluar të ftohtë. Mbirja mund të jetë e çrregullt dhe mund të zgjasë disa muaj derisa të shihni shenjat e para të jetës. Gjatë kësaj kohe, vazhdoni të mbani dheun paksa të lagësht, por kurrë të qullur plotësisht.

Fidanët e rinj janë jashtëzakonisht të brishtë dhe kërkojnë mbrojtje nga drita e fortë dhe erërat e forta. Ata zhvillojnë fillimisht gjethe të vogla dhe një rizomë fare të hollë nën sipërfaqen e dheut. Do të duhen të paktën dy ose tre vjet që një bimë e rritur nga fara të nxjerrë lulen e saj të parë. Kjo metodë është e mirë nëse dëshironi të prodhoni një numër të madh bimësh me kosto minimale.

Kur fidanët janë rritur mjaftueshëm, mund t’i transferoni në vendin e tyre të përhershëm në kopsht. Bëjeni këtë me shumë kujdes për të mos dëmtuar rrënjët e holla që sapo janë formuar mirë. Zgjidhni një ditë të vrenjtur për transplantim për të reduktuar stresin e bimës nga humbja e ujit. Me pak fat dhe shumë kujdes, këto bimë të vogla do të bëhen pjesë e kolonisë suaj.

Zgjedhja e vendndodhjes perfekte

Vendi ku do të mbillni anemonet duhet të reflektojë nevojat e tyre biologjike për hije dhe freski. Zonat nën pemët që i lëshojnë gjethet vonë në pranverë janë zakonisht pikat më të mira. Kjo u lejon atyre të marrin diellin e nevojshëm para se gjethet e pemëve të mbyllin tendën e tyre. Hijezimi i verës është kritik për të parandaluar mbinxehjen e rizomave që ndodhen në tokë.

Orientimi i vendit drejt veriut ose lindjes ndihmon në mbajtjen e temperaturave më të ulëta gjatë ditës. Shmangni zonat që janë pranë mureve të betonit që reflektojnë nxehtësinë dhe thajnë ajrin rreth bimëve. Një vend paksa i pjerrët mund të ndihmojë në kullimin natyral të ujit të tepërt gjatë shirave të rrëmbyeshëm. Vëzhgoni kopshtin tuaj gjatë ditës për të parë se si lëvizin hijet nëpër të.

Gjithashtu, merrni parasysh largësinë nga rrugët e kalimit ku toka mund të ngjishet nga hapat tuaj. Rizomat e anemonës kanë nevojë për një tokë të ajrosur mirë për të marrë oksigjenin e nevojshëm. Nëse toka është e fortë, rizomat do të kenë vështirësi të përhapen dhe bima do të mbetet e vogël. Krijoni shtigje të përcaktuara mirë për të mbajtur këmbët tuaja larg zonës së mbjelljes delikate.

Së fundi, mendoni për estetikën e përgjithshme dhe se si kjo lule do të duket nga dritarja juaj. Duke qenë një lule e shkurtër, ajo duhet të mbillet në plan të parë që të mund të admirohet. Mund ta kombinoni me dritëza të tjera pranverore si shpatorja apo xhufka për një efekt vizual të pasur. Një vendndodhje e menduar mirë do t’ju falë kënaqësi sa herë që të dilni në kopsht.